تبلیغات
 تحقیق و پژوهش در آموزش و پرورش - الگوی کودک سالم از دیدگاه آلپورت

الگوی کودک سالم از دیدگاه آلپورت

هر فرد سالم در مسیر رشد و بالندگی خود لازم است که تصویر درست، مناسب و اصولی از خویش داشته باشد. آلپورت معتقد است که خویشتن هر فرد از لحظه ی تولد تا دوران بلوغ هفت مرحله دارد. رعایت صحیح این هفت مرحله به سلامت فرد کمک می کند.

1. خود جسمانی

زمانی که نوزاد به دنیا می آید شناختی از خود ندارد. نوزاد همه چیز را یک کلیت می بیند اما از طریق ارتباط دیگری و تجربه های ادارکی به آرامی می تواند بین خود و دنیای بیرون تفاوت قایل شود. به نیازهای نوزاد توجه داشته باشید. نوزاد را از همان روزهای اول در آغوش بگیرید و نوازش کنید. برای کودک آواز بخوانید و لالایی بگویید و از طریق صدا با وی ارتباط برقرار کنید. جای نوزاد را مرتب عوض کنید. آلپورت معتقد است که نقش مادر در اولین روز و ماه های زندگی بسیار مهم است. چنان چه مادر محبت و احساس امنیت لازم و کافی را به نوزاد خود بدهد، کودک در شرایطی سرشار از آرامش، اطمینان و صبوری بزرگ می شود و او بهتر می تواند مراحل رشد و کمال را طی کند. محیط کودک را با اسباب بازی ها، رنگ ها و شکل های مختلف فعال کنید. هر نوبت  کودک را با یک وسیله یا رنگ آشنا کنید. حواس پنج گانه کودک را تحریک کنید. به او فرصت دهید تا ببیند، بشنود، لمس کند و لمس شود، بو بکشد، و حتی بچشد. با بازی های مختلف می توانید به کودک در این کار یاری برسانید.

2. تشخیص هویت خود

دومین مرحله از رشد، حس تشخیص هویت خود است. کودک در این مرحله از هویت مداوم خود به عنوان شخصی جداگانه آگاه می شود. این مرحله معمولا از یک سالگی آغاز می شود. او نام خود را می فهمد، و می تواند خود را در آینه تشخیص بدهد. " من " کودک شکل می گیرد و می تواند " من " را تشخیص دهد. در این مرحله به کودک کمک کنید هرچه بهتر نام خود را تشخیص دهد. نام او را زیاد تکرار کنید. برای مثال هر چیزی را که می خواهید انجام بدهید با نام او بیان کنید:

من دارم برای سارا غذا می آورم.  سارا، دوست داری بازی کنیم؟

هر وقت لباس کودک را عوض می کنید و یا تغییری در مدل موهای او می دهید، کودک را با آینه روبه رو کنید. به او نشان بدهید که چه تغییری کرده است. هر کاری که می کنید نظر او را بپرسید. فراموش نکنید نام کودک را همیشه تکرار کنید:

نیما جان دوست داری به تو غذا بدهم؟  نیما جان می آیی با هم برویم بیرون؟

3. احترام به خود

این مرحله از دو سالگی تا انتهای سه سالگی ادامه پیدا می کند. در این مرحله کودک می آموزد که او دوست داشتنی است، توانایی هایی دارد که این توانایی ها موجب افتخار و غرور در او می شود. کودک در این دوران می کوشد توانایی های خود را بشناسد و آن توانایی ها را اعمال کند. بدین سبب به نوعی استقال را تجربه می کند و دوست دارد مستقل باشد. سعی کنید با کارهای مختلف به این استقلال یاری برسانید.  به کودک فرصت دهید تا خودش غذا را بخورد. ممکن است غذا را بریزد، لباس خود را  کثیف کند، غذا را حیف و میل کند. ولی همه ی این ها را در اثر تمرین حل می شود. به هر توانایی ای که از خود نشان می دهد احترام بگذارید و او را تشویق کنید. کارهایی برای کودک ترتیب دهید تا او بتواند در انجام آن ها موفق شود. به کودک اجازه بدهید دست بزند، خراب کند، حتی بعضی از چیزها را بشکند. او از این طریق توانایی های خود را تجربه می کند. علاقه های کودک را شناسایی کنید. کودکان در این دوران علاقه های خود را نشان می دهند. وقتی را برای بازی با کودک اختصاص دهید. محیط کودک را متنوع کنید تا کودک همواره چیزی برای جستجو و کشف داشته باشد.

4.   گسترش خود

این مرحله از 4 سالگی آغاز می شود.  کودک در این دوره از وجود دیگران و اشیاء، آگاهی کامل بدست آورده است و می داند که کدام یک از این افراد و اشیا برای او یا در ارتباط با او هستند. در این مرحله کودک می کوشد شناخت گسترده تری از خود، حوزه ی فعالیت ها،  توانایی ها و ارتباط ها پیدا کند. کودک در این دوره از مالکیت استفاده می کند. مالکیت ارزشی است که او را بیشتر به خویشتن آگاه می کند. او مرتب از جمله های " این مال من است و... " استفاده می کند. وسایلی تهیه کنید که براستی مال کودک باشد. مثل: دفتر نقاشی، انواع اسباب بازی، کتاب و... وقتی چیزی در تملک قرار می گیرد، به او اجازه دهید هر گونه که دوست دارد از آن استفاده کند. اگر کودک اتاق مخصوص به خود را دارد، آن حریم را حفظ کنید. او می تواند خودش بعضی از وسیله ها را جابجا کند. اگر کودک اتاق ندارد، بخشی از خانه را به او اختصاص دهید. در این مرحله سعی کنید کودک را با فعالیت های مختلف آشنا کنید. انواع ورزشها، هنرها،  سرگرمی ها و مکان های مختلف بسیار خوب است. کودک را زیاد به مهمانی ببرید. بگذارید تا او زیاد انسان ببیند و با آنها ارتباط برقرار کند.

5. تصور از خود

این مرحله معمولا از پنج سالگی شروع می شود. کودک معمولا بر اساس احساسی که بزرگ ترها نسبت به او دارند، تصویر خود را می سازد. به همین دلیل ضروری است که به او کمک شود تا تصویر مثبت و خوبی از خود به دست بیاورد. اگر بزرگترها معتقدند که کودک تنبل است، کودک فکر می کند حتما تنبل واقعی است. چون بزرگترها می گویند!

کودک را در انجام مهارت ها و توانایی هایش تشویق کنید. می توان کودک را در نقاشی هایی که می کشد، در کنجکاوی هایش، در جسارت داشتن و... تشویق کرد. مهارت های کودک را تشویق کنید. کودکان در اثر تایید شما می توانند مهارت های خود را بهتر کنند. مثلا وقتی می تواند لی لی کند و یا قصه ای را برایتان تعریف کند و...  

او را تایید کنید. به کودک نشان دهید که تحت هر شرایطی او را دوست دارید. درباره ی هوشمندی او زیاد حرف بزنید: تو خیلی باهوشی! تو خیلی دقیق فکر می کنی! فراموش نکنید آن چه از کودک احساس می کنید به کودک منتقل می شود. اگر شما فکر می کنید که کودک تان دست و پاچلفتی، تنبل، ترسو و... است، مطمئن باشید در این مرحله کودک نیز باور خواهد کرد که همان گونه است که شما فکر می کنید. بر عکس اگر هم فکر می کنید و نشان بدهید که کودک شما زیبا، باهوش، توانا، مستقل، خوش سخن، توانا و... است، مطمئن باشید که کودک نیز با همین باور بزرگ می شود. کودکانی که با این باور بزرگ می شوند، همواره سعی می کنند که کارهایی بر اساس همین الگو از خود نشان بدهند.

6. خود معقول

معمولا کودکان از شش سالگی وارد این مرحله می شوند.  در این مرحله " خود " مانند حریفی معقول پدیدار می شود تا آغاز دوران بلوغ ادامه پیدا می کند.  کودک در این مرحله می آموزد که فکر کند، منطق و دلیل بیاورد و به دنبال پیدا کردن راه حل باشد. بازی های فکری را با کودک زیاد انجام دهید. کارت بازی ها، انواع دومینوها، حتی انواع پازل و... برای این دوره بسیار مهم است. کودکان از حل مساله لذت می برند. شما می توانید هر روز یک مساله ی تازه برای کودک بوجود بیاورید:

می خواهیم کاردستی درست کنیم ولی چسب نداریم.

 می خواهیم نقاشی بکشیم ولی مداد رنگی یا ماژیک نداریم.

7.  تلاش اختصاصی

آخرین مرحله ی پرورش " خود شدن " از دیدگاه آلپورت است. این مرحله از دوران بلوغ شروع می شود. کودک در دو سالگی در پی تشخیص هویت خود بود، حالا او با نگرشی کاملا متفاوت و با تجربه هایی که به دست آورده است سعی می کند که این هویت را دقیق تر و کامل تر بیابد. پرسش " من کیستم؟ " همواره با اوست. او می خواهد بداند کیست، از کجا آمده و قرار است به کجا برود.  در این مرحله نوجوان بیشتر به رویاها، آرزوها و هدف های زندگی خود فکر می کند. این هدف ها برای شخصیت سالم امری حیاتی است. کودک باید احساس کند در خانه همواره مورد حمایت است و پدر و مادر حامیانی قوی، مقتدر و در عین حال آرام و دوست داشتنی هستند. به کودک نشان دهید که با او صادق هستید. با او رفتار صمیمانه داشته باشید. رفتار صمیمانه با کودک بیش از هر چیز به کودک احساس امنیت می دهد و او با قدرت و اعتماد به نفس بهتری می تواند به کارهای خود بپردازد. سعی کنید فضای کار و زندگی کودک را همواره شاداب نگه دارید. کودک در فضای شاد توان بیشتری برای کار، آموزش، اصلاح و فراگیری دارد. کودکان را نباید در خانه فراموش کرد. به شکل های مختلف به آن ها نشان دهید که دیده می شوند:

خرید هدیه به بهانه های مختلف، گذاشتن وقت روزانه برای بازی و گفتگو و...

کتاب: الگوی کودک سالم (بر اساس دیدگاه های آلپورت، فرانکل، فروم، راجرز و مازلو)

تهیه شده در: موسسه ی پژوهشی کودکان دنیا


مقالات ترجمه شده انگلیسی، مقاله ترجمه شده انگلیسی، مقالات خارجی ترجمه شده، الگوی کودک سالم از دیدگاه آلپورت، فرانکل، فروم، راجرز




طبقه بندی: مقالات خارجی ترجمه شده،
برچسب ها: مقالات ترجمه شده انگلیسی، مقاله ترجمه شده انگلیسی، مقالات خارجی ترجمه شده، الگوی کودک سالم از دیدگاه آلپورت، فرانکل، فروم، راجرز،
تاریخ: چهارشنبه 20 خرداد 1394 | نویسنده: | نظرات

.: