تبلیغات
 تحقیق و پژوهش در آموزش و پرورش - بررسی علل گریز دانش‌آموزان از مدرسه و راه حل پیشنهادی

بررسی علل گریز دانشآموزان از مدرسه و راه حل پیشنهادی

بشنوید ای دوستان این داستان

خود حقیقت نقد حال ماست آن

 ناپلئون بناپارت می گفت: از دو چیز میترسم: یکی از صدای زنگ مدرسه و دیگری ازصدای آتش توپخانه.

گویا صدای زنگ مدرسه در میان دانشآموزان ما نیز تداعی کننده همان ترس تاریخی ناپلئون است. زنگ مدرسه به جای شور و نشاط روانی و شوق و اشتیاق اجتماعی، در اغلب موارد ناخوشایند و اضطرابآور است. این در حالی است که کودکان در نخستین روزهای مدرسه شاداب و مشتاق هستند. اما پس از مدتی این احساس خوشایند به ناخوشایند تبدیل میشود و هر روز که میگذرد سایهای از ترس و اضطراب و ناخرسندی و نومیدی بر آنها چیره میشود.

چرا در مدارس امروز، کاهش انگیزه تحصیلی و بیتفاوتی نسبت به درس و مطالعه روز افزون است و مدرسهگریزی در میان دانشآموزان وجود دارد؟

1 -  شاید علت آن است که فضای تعلیم و تربیت از طراوت و شادابی برخوردار نیست و دانشآموزان محکوم به گذراندن دورههای تحصیلی بدون حضور فعال و خودانگیخته در چرایی و چگونگی آن هستند.

2 - دانشآموزان احساس میکنند اغلب آنچه در مدرسه به آنها عرضه میشود با نیازهای سنی و زندگی واقعی آنها بیارتباط است، زیرا فرایند یاددهی، یادگیری برانگیزاننده و شوق آفرین نیست.

3 - رقابتهای فرساینده، مسابقات فزاینده و آزمونها متعدد و پراکنده در مدارس نیز، فضایی از حسادت، خودخواهی و جاهطلبی را در میان دانشآموزان گسترش داده است و به جای آنکه مدرسه کانون تبادل مهر و محبت، رقابت و همیاری باشد کانون رقابتهای طاقتفرسا و جنگهای تن به تن برای از میدان بهدر کردن رقیبهای درسی است.

4 - یافتههای پژوهشی نشان داده است که 85 درصد از مواردی که دانشآموزان دچار افت تحصیلی میشوند قبل از آنکه جنبه شناختی و هوشی داشته باشد مربوط به عوامل عاطفی و انگیزشی است. یعنی شدت اضطراب امتحان و فراوانی مشکلات عاطفی موجب کاهش پیشرفت تحصیلی و گریز از مدرسه میشود.

5 - در مدارسی که با «مدیریت پادگانی»و «رفتار پلیسی» اداره میشوند دانشآموزان حکم بازداشتشدگانی را دارند که از همان بدو ورود به مدرسه بیصبرانه در انتظار زنگ پایانی کلاس هستند. این چنین است که در اغلب مدارس در هنگام نواخته شدن زنگ پایانی کلاس شور و ولوله و جیغ و فریاد رهایی از کلاس فضای مدرسه را آکنده میکند ؛ گویا درهای زندان بر روی زندانیها گشوده میشود.

راهحل اسـاسی

برای ایجاد اصلاحات در نظام آموزشی و تحول تدریجی در ساختارهای بنیادین آن باید تعلیم و تربیت بیروح و فاقد طراوت را شناسایی و در یک فرایند طولانی در تعامل با نگرشهای اجتماعی و فرهنگی ریشه کن کرد. اما سؤال این است که اصلاحات از کجا آغاز شود؟ مطمئناً از علم و فناوری، ابزار و تشکیلات، برنامهها نخواهدبود. زیرا فناوری ابزاری است، یک وسیله حمل است نه محموله، فناوری وسیلهای به مقصد رسیدن است نه خود مقصد. آموزش و پرورش در چرخه اصلاحات باید سوار بر این مرکب باشد، نه تحت سلطه آن.

پس، اصلاحات باید از انسان و فرهنگ حاکم بر انسان شروع شود. نیروی انسانی در نظام تعلیم و تربیت تنها عنصر ذیروح برای تحول و اصلاح است، آنچه غیر ذی روح است از جان مایه نگرش و روش نیروی انسان معنا میگیرد.

ذات نایافته از هستی‌‌ بخش

کی تواند که شود هستیبخش

آنچه به آموزش معنای پرورش میدهد و به مواد درسی جوهره معرفت میبخشد و از کاربرد کلمات روح طربناک خلق میکند نیروی انسان شاداب و آماده مستعد یاددهی و یادگیری در مدرسه شاداب است. تنها راهبرد اثر بخش در تبدیل تعلیم و تربیت سوگناک به تعلیم و تربیت شاداب، گزینش و نگهداشتن و آموزش نیروی انسانی فعال و خلاق است.

 

منابع و مآخذ

1 - سوخومینسکی، تعلیم وتربیت برای همگان – ترجمه رحمن هیرمندی، انتشارات آرین

2 - کریمی، عبدالعظیم، تربیت طربناک، ناشر مؤسسه فرهنگی منادی تربیت

3 - فردوسی، ابوالقاسم، شاهنامه

4 - شعارینژاد، علی اکبر، فلسفه آموزش و پرورش

فردین سماقی - كوهدشت



مقالات نشریه نگاه آموزش و پرورش، مقالات نگاه آموزش و پرورش، مقالات آموزش و پرورش، مقالات معلمان نشریه نگاه آموزش و پرورش، مقاله های منتشر شده معلمان در نشریه نگاهی به رویدادهای آموزش و پرورش، مقاله های منتشر شده معلمان در نشریه نگاه آموزش و پرورش






طبقه بندی: مقالات نشریه نگاه آموزش و پرورش،
برچسب ها: مقالات نشریه نگاه آموزش و پرورش، مقالات نگاه آموزش و پرورش، مقالات آموزش و پرورش، مقالات معلمان نشریه نگاه آموزش و پرورش، مقاله های منتشر شده معلمان در نشریه نگاهی به رویدادهای آموزش و پرورش، مقاله های منتشر شده معلمان در نشریه نگاه آموزش و پرورش،
تاریخ: جمعه 15 آبان 1394 | نویسنده: | نظرات

.: